di TONTOLO
Avevo la tavola imbandita sul mio Apecamper, avevo alzato l'antenna parabolica per sintonizzarmi all'ora giusta e non perdermi una sola parola dell'illustrissimo presidente della repubblica Italiana, trasmesso a reti unificate. Tutto era a posto, pendevo dalle sue labbra insomma, ero così eccitato dalla voglia di ascoltare la sua lezioncina annuale che... di colpo... RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RONF RO
Comments are closed.